X-ışını filminin kullanımı ve özelliklerinin tanımı, duyarlılık ölçümünün kapsamlı bir şekilde anlaşılmasını gerektirir. Sensitometrik bilim, filmin fotografik özelliklerini ve bu özellikleri ölçme yöntemlerini inceler. Kesin olarak tanımlanmış koşullar altında, fotoğraf katmanının yoğunluğu (veya koyuluğu) pozlamaya bağlıdır. Maruz kalma, emülsiyona çarpan radyasyon dozunun, yani yoğunluğun (sembol I) ve maruz kalma süresinin (sembol t) birleşimidir. Duyarlılık ölçümlerinde, maruz kalma ile yoğunluk (It) arasındaki ilişki, karakteristik eğriler veya yoğunluk eğrileri olarak adlandırılan eğrilerle gösterilir.
Optik Yoğunluk: Fotoğraf filmi ışıklı bir ekrana yerleştirilip incelendiğinde, geliştirilen emülsiyonun yerel optik yoğunluğuna (gümüş taneciklerin sayısı) bağlı olarak görüntü değişen parlaklıktaki alanlardan oluşuyor gibi görünür. Yoğunluk (D), gelen ışığın (Io) film boyunca iletilen ışığa oranının 10 tabanına göre logaritması olarak tanımlanır, dolayısıyla: D=log (Io/It). Yoğunluk, aşağıdaki bölümde anlatıldığı gibi bir yoğunluk ölçer kullanılarak ölçülür. Geleneksel film üzerindeki endüstriyel radyasyon testi, 10.000 faktörüne karşılık gelen 0 ile 4 arasındaki yoğunluk aralığını kapsar.
Kontrast: Görüntü kontrastı, görüntü ile bitişik arka plan arasındaki göreceli parlaklık olarak tanımlanır.
X-ışını filminde iki yoğunluk D1 ve D2 arasındaki kontrast, aralarındaki yoğunluk farkıdır ve sıklıkla "radyolojik kontrast" olarak anılır.
Film kontrastı veya emülsiyon kontrastı, belirli bir filmin doğasında olan genel kontrastı tanımlayan nispeten belirsiz bir terimdir. Bir emülsiyon türü en fazla görüntü kontrastını gösterdiğinde film "yüksek kontrast" veya "sert" olarak adlandırılır. Film kontrastını ölçmek için GD sembolüyle birlikte "film gradyanı" terimi kullanılır. D son eki G'nin ölçüldüğü yoğunluğu belirtir.